wees auditief toegankelijk
Blog » Experimenten met Zoom, horen + ondertiteld/spraakafzien vs gebarentaal.

Experimenten met Zoom, horen + ondertiteld/spraakafzien vs gebarentaal.

Gepubliceerd op 15 februari 2021 om 19:59

Volgens Wikipedia is spraakafzien (ofwel liplezen) het aflezen van klanken van iemands mond, gecombineerd met informatie verkregen van gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal. Spraakafzien wordt vaak door doven gebruikt om te kunnen begrijpen wat mensen zeggen die geen gebarentaal beheersen.

Ondertiteling: een tekst onderaan een (TV)-scherm van uitspraken in een lezing of theaterproductie. Met taalmodules van Google wordt spraak via een App omgezet in schrift; deze transcriptie benadert steeds meer die van een schrijftolk (een soort stenotypist) die hiervoor is opgeleid.

 

Gebarentaal beeldt een woord of tekst uit met gebaren en mimiek- of houdingsveranderingen. Het is een natuurlijke taal met een eigen lexicon en grammatica, die beantwoordt aan de communicatiebehoefte van een groep (in veel gevallen prelinguaal dove) mensen.

Via Zoom is het mogelijk de waarde van alle drie de alternatieven voor horen te ervaren. Uw blogger is opgegroeid met spraakafzien en heeft altijd de ondertiteling aan op de TV, maar kent geen gebarentaal.

In een Zoom-vergadering met wel 20 mensen bleek onduidelijk inspreken te leiden tot problemen zowel bij ondertiteling als bij het spraakafzien. Ik had een beter begrip van het geheel met spraakafzien dan met ondertiteling. Daarbij moet ik wel melden dat de “pasfoto’s” van de sprekers best in groot formaat getoond werden, waardoor spraakafzien bijna life was. Verder gebruikte ik inductie welke het geluid niet vertraagt in tegenstelling tot Bluetooth: lipbeeld en geluid passen dan goed bij elkaar. Voor duidelijke uitspraken zijn er meer metingen nodig. Op dit moment lijkt het dat bij massaal pleiten voor ondertiteling de waarde van goed spraakverstaan wordt onderschat, maar daar is wel veel oefening voor nodig.

Wat betreft de waarde van gebarentaal. In een workshop waar geluid, gebaren en lipbeeld (klein) werden getoond of gehoord bleek een geoefend dove CI drager alles vrij goed te verstaan, de tolktekst was alleen nodig in moeilijke gevallen. Deze CI-drager is niet prelinguaal doof en daarom werd de waarde van gebarentaal niet in het onderzoek betrokken. De proefopstelling suggereert wel dat deze ook geschikt was voor slechthorenden. (afbeelding: Bing.com/images)


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.