wees auditief toegankelijk
Blog » Horen is meer dan luisteren

Horen is meer dan luisteren

Gepubliceerd op 16 september 2019 17:19

Horen is meer dan luisteren
Professor Sophia Kramer, hoogleraar auditief functioneren, heeft een bredere kijk op slechthorendheid dan gebruikelijk. Hoewel we luisteren met onze oren, is het brein essentieel bij de informatieverwerking. Hiervoor gebruiken we cognitieve functies zoals werkgeheugen en taalvaardigheid. Dit speelt vooral in een rumoerige omgeving, dan moeten we heel geconcentreerd luisteren. Dit verklaart de veel gehoorde klacht over vermoeidheid bij slechthorenden. Het kost veel inspanning om steeds weer met volle aandacht een gesprek te moeten voeren. Daarbij nog de twijfel of je alles wel goed verstaan hebt. Hierdoor sta je permanent onder spanning. Mevrouw Kramer onderzocht wat luisteren nu zo inspannend maakt? Ze paste hierbij oogpupilmetingen toe.

 

Ze stelde een omgekeerde U vorm vast in de pupilgrootte: weinig inspanning bij veel rumoer, meer inspanning als het beter verstaanbaar wordt en het zakt weer in bij een stille omgeving. Bij slechthorenden is de curve afgevlakt bij veel geluid en hoger bij spraak in stilte. Dat zou te maken hebben met een groter gevoel voor stress bij slechthorenden. Zelfs in een stille omgeving met een goed geluid moeten slechthorenden zich toch meer inspannen. Pupilmeting is een nieuwe maat bij het functioneren van het gehoor. Men moet dus ook onderzoek doen bij gehoorsituaties in stil geluid.
De kans op dementie
Slechthorenden krijgen minder auditieve prikkels, dat heeft invloed op het functioneren, vaak is men sociaal minder actief. Dit alles heeft invloed op het brein en de ontwikkeling van dementie. Echter, volgens mevr. Kramer moet er nog veel onderzoek gebeuren om meer te weten te komen over de link tussen slechthorendheid en dementie. Zo heeft ze ook belangstelling voor het langer doorwerken van ouderen, deze kunnen een wisselend functioneren van hun gehoor hebben. De werkplekaanpassing is dan belangrijker dan ooit, liever geen kantoortuin en veel aandacht voor een goede akoestiek (zie ook de blog over lotgenoten in d’Alde Coninckhof waar men goed kon verstaan in een “keet”). In gebouwen is hiervoor geen plaats en daarom moet men hier voorzieningen treffen zoals ringleidingen en natuurlijk langgzzaamm en dui-de-lijk praten. De verwerking van informatie is immers trager? Bovendien moet er ook wat sociale inclusie zijn, je mag je gesprekspartner erop aanspreken dat je het niet kan verstaan, dat het je stress oplevert en dat je er moe van wordt.
Zie verder: Trouw 14-09-2019, rubriek Wetenschap pg 16 van de Verdieping en onze eigen bijdrage in de Brug, 21-8-2019 in de Rubriek Meedoen in Nijmegen. Inclusie van slechthorenden: een kwestie van techniek én sociale factoren.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.